Ρολόι που φορούσαν οι γυναίκες πιλότοι νυχτερινών πτήσεων της πολεμικής αεροπορίας της ΕΣΣΔ από το 1942, με την ονομασία" Τα Γεράκια του Στάλιν". Ο Γερμανικός Ναζιστικός Στρατός τις ονόμαζε "Μάγισσες της Νύχτας" (Nachthexen).
Τίτλος
Ρολόι που φορούσαν οι γυναίκες πιλότοι νυχτερινών πτήσεων της πολεμικής αεροπορίας της ΕΣΣΔ από το 1942, με την ονομασία" Τα Γεράκια του Στάλιν". Ο Γερμανικός Ναζιστικός Στρατός τις ονόμαζε "Μάγισσες της Νύχτας" (Nachthexen).
Περιγραφή
Ήταν μια ομάδα από επίλεκτες σοβιετικές πιλότους, που έδρασαν κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. Τα αεροσκάφη Polikarpov U-2 είχαν χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά από γυναίκες στο 588ο Σύνταγμα Νυχτερινών Βομβαρδισμών, για τις οποίες είχαν κατασκευαστεί από τη Σοβιετική Ένωση αυτά τα μεγάλα ρολόγια χειρός.
Η Σοβιετική ένωση ήταν το πρώτο κράτος στον κόσμο που επέτρεψε σε γυναίκες να κυβερνήσουν μαχητικά αεροσκάφη. Με εντολή του ίδιου του Ιωσήφ Στάλιν στα 1942, δημιουργήθηκε το 588ο Σύνταγμα Νυχτερινών Βομβαρδισμών, αποτελούμενο από τρία σμήνη με περίπου 25 εκλεκτές νεαρές πιλότους, ηλικίας από 20-30 ετών. Επικεφαλής τέθηκε η εμπνεύστρια του εγχειρήματος, Μαρίνα Ράσκοβα.Οι γυναίκες αυτές είχαν την λαχτάρα να πολεμήσουν για τη σοσιαλιστική πατρίδα, κατά των γερμανών εισβολέων και μέσα από αυτό το Σύνταγμα τους δόθηκε η ευκαιρία. Αποστολή τους είχαν να διεισδύουν, πετώντας σε πολύ χαμηλό ύψος, στις εχθρικές γραμμές και να βομβαρδίζουν με ακρίβεια στρατιωτικούς στόχους.
Επειδή τα αεροπλάνα ήταν σχετικά μικρά, έκαναν μεγάλη χρήση του ανέμου, σαν να ήταν κυμαινόμενα προς το στόχο τους κι φτάνοντας έριχναν τις βόμβες τους. Επειδή ο κινητήρας δεν ακουγόταν, δεν πρόδιδε την παρουσία τους. Όταν οι Γερμανοί άκουγαν το βουητό του κινητήρα, ήταν πια αργά. Αυτός ο ήχος έμοιαζε με μια σκούπα και γι’ αυτό οι Γερμανοί στρατιώτες τους έδωσαν το ψευδώνυμο «Μάγισσες της νύχτας». Στη Ρωσία ήταν γνωστές ως «Γεράκια του Στάλιν» .
Σαν βομβαρδιστικά χρησιμοποιήθηκαν τριάντα διθέσια τύπου Polikarkov Po-2, τα οποία ήταν κατασκευασμένα για εκπαιδευτικούς σκοπούς ή για γεωργική χρήση, ήταν ελαφριά, με ξύλινα μέρη και επένδυση από υφάσματα κόντρα-πλακέ, κάτι που τα καθιστούσε πολύ αθόρυβα. Επίσης, δεν διέθεταν ραντάρ, ούτε αλεξίπτωτα.
Η μέγιστη ταχύτητα που μπορούσαν να αναπτύξουν αυτά τα σκάφη ήταν μόλις 150 χλμ. / ώρα, γεγονός που τους έδινε τη δυνατότητα να αποφεύγουν εύκολα τις μεγάλες μανούβρες που αναγκάζονταν να κάνουν τα καταδιωκτικά της Λουφτβάφε. Στα τέσσερα χρόνια της δράσης τους (1942-1945) τα "Γεράκια" πραγματοποίησαν περισσότερες από 30.000 αποστολές κατά μήκος του ανατολικού μετώπου, ρίχνοντας 23.000 τόνους βομβών.
Η πρώτη επίθεσή τους έγινε στις 8 Ιουνίου του 1942, εναντίον γερμανικής μεραρχίας. Από το 1943 και μετά η φήμη τους εξαπλώθηκε ραγδαία, με αποτέλεσμα να αποδειχθούν ιδιαίτερα επικίνδυνες για τους ναζί. Για το λόγο αυτό, όποιος γερμανός αεροπόρος κατόρθωνε να καταρρίψει έστω μια από αυτές, τιμούνταν με την απονομή του "Σιδηρού Σταυρού".
Από τις 29 γυναίκες που έλαβαν το βραβείο του «Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης», 23 ήταν απο τα «Γεράκια του Στάλιν».
Το τελευταίο μέλος της επίλεκτης ομάδας των «Γερακιών του Στάλιν» Ναντέζντα Πόποβα απεβίωσε στις 8 Ιουλίου 2013, σε ηλικία 91 ετών. Είχε λάβει μέρος σε συνολικά 852 αποστολές και όπως η ίδια δήλωσε σε συνέντευξή της το 2010 μερικές φορές συμμετείχε σε οκτώ ή και περισσότερες ρίψεις βομβών την ίδια νύχτα.
Συνεισφέρων
Δικαιώματα
Ιστορικό Αρχείο ΚΚΕ
Αρχεία
Aναφορά
“Ρολόι που φορούσαν οι γυναίκες πιλότοι νυχτερινών πτήσεων της πολεμικής αεροπορίας της ΕΣΣΔ από το 1942, με την ονομασία" Τα Γεράκια του Στάλιν". Ο Γερμανικός Ναζιστικός Στρατός τις ονόμαζε "Μάγισσες της Νύχτας" (Nachthexen). ,” Αρχείο ΚΚΕ, προσπελάστηκαν 8 Σεπτεμβρίου 2024, http://arxeio.kke.gr/items/show/1067.