Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973, ο αρχηγός του στρατού Αουγκούστο Πινοσέτ, ηγήθηκε του στρατιωτικού πραξικοπήματος στη Χιλή με την υποστήριξη των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, ανατρέποντας την εκλεγμένη κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε. Ακολούθησε περίοδος μαζικών διώξεων, ισχυρής καταστολής και δολοφονιών αγωνιστών. Το κύμα αλληλεγγύης στον χιλιανό λαό, στο οποίο πρωτοστάτησαν οι κομμουνιστές, εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Αυτό το κλίμα αλληλεγγύης αποτυπώνεται και στις αφίσες.
Στρατής Κόρακας
Αφίσες από το 12ο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών στη Μόσχα το 1985
Σειρά αφισών που κυκλοφόρησαν με αφορμή τη διοργάνωση του 12ου Παγκόσμιου Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών που πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα από τις 27 Ιουλίου έως 3 Αυγούστου 1985. Το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών (ΠΦΝΦ) διεξάγεται από το 1947, κάθε 4 χρόνια, από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ) και αποτελεί βήμα καταδίκης των ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων, των πολέμων και των επεμβάσεων, βήμα ανταλλαγής εμπειριών για τους νέους του κόσμου από την πάλη που διεξάγουν στις χώρες τους ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, βήμα διεθνιστικής αλληλεγγύης. Στο Φεστιβάλ συμμετείχαν 26.000 νέοι από 157 χώρες.
Αφίσες για τη σφαγή στην γειτονιά της Βηρυτού Shabra και τον προσφυγικό καταυλισμό της Shatila στον Λίβανο
Στις 16 - 18 Σεπτεμβρίου 1982 γύρω στους 3.500 χιλιάδες κυρίως άμαχοι πολίτες (Σηϊτες Λιβανέζοι και Παλαιστίνιοι πρόσφυγες), δολοφονήθηκαν από τον στρατό του Ισραήλ και πολιτοφύλακες της κυβέρνησης του Λιβάνου.
Αφίσες ενάντια στην εισβολή από τον τουρκικό στρατό και την κατοχή τμήματος της Κύπρου
Στις 20 Ιουλίου του 1974 πραγματοποιήθηκε η τουρκική εισβολή με χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και εκτοπισμένους και με την κατοχή μεγάλου τμήματος του κυπριακού εδάφους που έφτασε στο 37% του συνολικολυ εδάφους του νησιού. Το απαραίτητο άλλοθι για την εισβολή του ΝΑΤΟικού τουρκικού στρατού, το είχε δώσει λίγες μέρες πριν η επίσης ΝΑΤΟική ελληνική χούντα, με το πραξικόπημα που ενορχήστρωσε κατά της κυβέρνησης του Μακάριου, ενώ απροκάλυπτη κάλυψη στην εισβολή έδωσαν οι ΗΠΑ και το ίδιο το ΝΑΤΟ με τη στάση τους. Το ζήτημα της ξένης εισβολής και κατοχής παραμένει άλυτο παρότι είναι αναγνωρισμένο από παγκόσμιους οργανισμούς και από τον ΟΗΕ. Η οδυνηρή αυτή ιστορική γνώση αρκεί για να καταρρίψει τους μύθους ότι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ ή μια ΕΕ με "στρατηγική αυτονομία" μπορούν να παρέχουν διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε λαού.
Αφίσες της δεκαετίας 1980 για τον αγώνα του λαού της Παλαιστίνης
Αφίσες της ΕΕΔΥΕ (Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη)
Η ΕΕΔΥΕ (Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη), εμφανίστηκε στο ιστορικό προσκήνιο στις 15 Μαϊου 1955, με ιδρυτική διακήρυξη που υπέγραψαν 77 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής (πρώην βουλευτές, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, συνδικαλιστές κλπ.). Παρά τις δύσκολες συνθήκες της εποχής, η ΕΕΔΥΕ ανέπτυξε δράση και παράλληλα συμμετείχε σε διεθνείς δραστηριότητες του ΠΣΕ (Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης). Σημαντικό βήμα – όπλο στον αγώνα κατά των ιμπεριαλιστικών πολέμων, αποτέλεσε η έκδοση του περιοδικού, στις 9 Μαϊου 1958: «ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ». Σημαντικοί σταθμοί στη δεκαετία του 1960, ήταν: Το 1ο Εθνικό Συνέδριο της ΕΕΔΥΕ, τον Απρίλη του 1962 και οι Μαραθώνιες πορείες ειρήνης. Η 1η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στη χώρα μας, παρά την κυβερνητική απαγόρευση, πραγματοποιήθηκε στις 21 του Απρίλη του 1963, την οποία κατάφεραν να ολοκληρώσουν ο Γρηγόρης Λαμπράκης με τους συνοδοιπόρους του, Ανδρέα Μαμμωνά, Παντελή Γούτη και Μπάμπη Παπαδόπουλο. Ένας μήνα αργότερα, στις 22 Μάη του 1963 στη Θεσσαλονίκη, ο Γρηγόρης Λαμπράκης δολοφονείται. Οι μαραθώνιες πορείες διακόπηκαν το 1967 λόγω της δικτατορίας. Η ΕΕΔΥΕ αποτέλεσε και αποτελεί σημαντικό παράγοντα και πόλο συσπείρωσης και δράσης χιλιάδων αγωνιστών ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στο ΝΑΤΟ, στην πολεμική – ιμπεριαλιστική δράση της Ε.Ε. Δεν υπέστειλε στιγμή τη σημαία της αντιιμπεριαλιστικής πάλης και της έμπρακτης αγωνιστικής παρουσίας και αλληλεγγύης στους δοκιμαζόμενους από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις λαούς.
Αφίσες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ενάντια στην εισβολή και κατοχή τμήματος της Κύπρου από τον τουρκικό στρατό
Στις 20 Ιουλίου του 1974 πραγματοποιήθηκε η τουρκική εισβολή με χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και εκτοπισμένους και με την κατοχή μεγάλου τμήματος του κυπριακού εδάφους που έφτασε στο 37% του συνολικού εδάφους του νησιού. Το απαραίτητο άλλοθι για την εισβολή του ΝΑΤΟικού τουρκικού στρατού, το είχε δώσει λίγες μέρες πριν η επίσης ΝΑΤΟική ελληνική χούντα, με το πραξικόπημα που ενορχήστρωσε κατά της κυβέρνησης του Μακάριου, ενώ απροκάλυπτη κάλυψη στην εισβολή έδωσαν οι ΗΠΑ και το ίδιο το ΝΑΤΟ με τη στάση τους. Το ζήτημα της ξένης εισβολής και κατοχής παραμένει άλυτο παρότι είναι αναγνωρισμένο από παγκόσμιους οργανισμούς και από τον ΟΗΕ. Η οδυνηρή αυτή ιστορική γνώση αρκεί για να καταρρίψει τους μύθους ότι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ ή μια ΕΕ με "στρατηγική αυτονομία" μπορούν να παρέχουν διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε λαού.
Αφίσες του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης (ΠΣΕ) από τη δεκαετία του 1980
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (World Peace Council), είναι μία διεθνής ένωση των κινημάτων της Ειρήνης. Στις 20 Απρίλη του 1949, συνήλθε ταυτόχρονα στο Παρίσι και την Πράγα το πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο των δυνάμεων της Ειρήνης. Πρώτη παγκόσμια εκστρατεία για τον αφοπλισμό που οργάνωσε το Π.Σ.Ε. ήταν η συγκέντρωση υπογραφών κάτω από την «ΕΚΚΛΗΣΗ της Στοκχόλμης» που ζητούσε κατάργηση και απαγόρευση των ατομικών όπλων. Μετά το 1955 μέλος του ΠΣΕ είναι και η ΕΕΔΥΕ.
Βρέθηκε σε οικισμό εξόριστων στον 3ο Τομέα από τον Βύρωνα Μανικάκη και παραδόθηκε στον Γ.Γ της Κ.Ε του Κ.Κ.Ε Δημήτρη Κουτσούμπα, κατά την επίσκεψη τιμής και μνήμης στο νησί στις 11/6/2016. Στο εσωτερικό της βέρας αναγράφεται το όνομα της συζύγου του εξόριστου Εριφύλης Κοντογεωργίου και η ημερομηνία 24/3/1940.
Βύρων Μανικάκης
Βιβλία από το αρχείο του Βασίλη Μπαρτζιώτα που δώρισε η κόρη του Αγγελική Μπαρτζιώτα.
Βιβλία από το αρχείο του Βασίλη Μπαρτζιώτα που δώρισε, μαζί με άλλα ντοκουμέντα από το προσωπικό του αρχείο, η κόρη του Αγγελική Μπαρτζιώτα. Ο Βασίλης Μπαρτζιώτας γεννήθηκε στη Λάρισα το 1909 και πέθανε το 1994. Τελείωσε την Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών Εμπορικών Επιστημών το 1929. Από πολύ νέος, το 1924, πήρε μέρος στο εργατικό κίνημα της χώρας μας σαν μέλος και στέλεχος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ. Για τη δράση του αυτή αντιμετώπισε πολλές διώξεις. Η δικτατορία του Μεταξά τον φυλάκισε στο κάτεργο της Ακροναυπλίας. Κλείστηκε στις φυλακές “Σωτηρία” και μετά την απελευθέρωση των κρατουμένων από τον ΕΛΑΣ, πέρασε στη δουλειά της καθοδήγησης του κόμματος και παρέμεινε γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας από τον Απρίλη του 1943 ως τον Ιούνη του 1946. Το 1946 - 1947 ήταν Γραμματέας του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας- Θράκης. Στον εμφύλιο πόλεμο πήρε μέρος σαν πολιτικός επίτροπος του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ από το 1947 ως το 1949. Καταδικάστηκε ερήμην δύο φορές σε θάνατο. Μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1943 ως την 6η Ολομέλεια της ΚΕ, τον Μάρτη του 1956, οπότε και καθαιρέθηκε από το ΠΓ και την ΚΕ. Διαγράφηκε μετά την 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1957. Μετά το 9ο Συνέδριο το 1973, επανεντάχθηκε στο Κόμμα, ύστερα από την απόφαση αποκατάστασής του. Έζησε πολιτικός πρόσφυγας, στη Ρουμανία και τη Σοβιετική Ένωση 27 χρόνια συνολικά. Επαναπατρίστηκε το 1976. Ασχολήθηκε με τη μελέτη και τη συγγραφική δουλειά πάνω στην ιστορία του εργατικού και εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος της Ελλάδας κι έχει γράψει πολλά βιβλία και μελέτες.
Αγγελική (Λουλίκα) Μπαρτζιώτα